مدح و ولادت امام محمد باقر علیهالسلام
هـلال مـاه رجـب مـقـدمت مـبارکـباد دوباره پـرتـو رویت به شهر ما افتاد سلام ماه خـدا مـاه عـفـو و بخـشایش ز یـمـن تو شـده بـیت گـلـین دل آبـاد سلام بر دو محـمد سلام بر دو عـلی شرافت تو فزونتر شدهاست زین میلاد بنات فاطمه هر یک ستارهای رخشان نـبـیست از بـرکـات وجـود آنها شاد امـام بـاقــر و پـنـجـم تـجـلـی افـهــام ز شوق تـشـنه دانش به پـای او افتاد گشوده دیده به چشمان حضرت سجاد اگر غـلـط نبود او حـسین دیگـر زاد قرابتی که اجین گشته با علوم و کمال ز پایه علم و فـنون را نهاده او بنـیاد ز فیض ماه رجب باب توبه هم باز است خدا دوباره به خلقش ز لطف فرصت داد خجل ز کرده و خودکامگی و بار گنه به جاست تا که ز اعمال خود زنی فریاد مرجب است از آن رو که ماه خودسازیست ذبیح نفس شدن خوش بود در این میعاد اگرچه دم زدن از عشق بیتکلف نیست غـلام درگـه تو هـر که شد بـود آزاد ز فـیض ماه رجـب پر نما تو انبانت که وِرز نیک بماند برای روز معـاد مـیان روزه و شـبهـای آرزومـندی به قدر گـوشهچشمی نما ز مهدی یاد |